Jeżeli transakcja dotyczy kwoty minimum 15.000,00 EURO lub jej równowartości w innej walucie, wówczas instytucja przyjmująca dyspozycję jej wykonania od klienta ma obowiązek ją zarejestrować. Również gdy jest ona przeprowadzana w drodze więcej niż jednej operacji (np. trzy razy po 5.000,00 EURO), których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane powstaje obowiązek rejestracji. W przypadku podmiotu prowadzącego kasyno gier obowiązek, dotyczy zakupu lub sprzedaży żetonów o wartości stanowiącej co najmniej równowartość 1.000,00 EURO. W przypadku zawartej umowy ubezpieczenia na życie nie ma obowiązku informowania - rejestrowania, o ile suma okresowych składek, które mają być opłacone w danym roku, nie przekroczy równowartości 1.000,00 EURO albo jednorazowa składka nie przekroczy równowartości 2.500,00 EURO. Obowiązek nie dotyczy przypadku polis ubezpieczeniowych występujących w powiązaniu z ubezpieczeniem emerytalnym, o ile warunki ubezpieczenia nie zawierają klauzuli o odpłatnym zrzeczeniu się przez ubezpieczonego praw wynikających z polisy oraz o ile polisy te nie mogą być użyte jako zabezpieczenie kredytu lub pożyczki. Instytucja obowiązana przyjmująca dyspozycję lub zlecenie klienta do przeprowadzenia transakcji, której okoliczności wskazują, że wartości majątkowe mogą pochodzić z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję, bez względu na jej wartość i charakter. Rejestr transakcji oraz dokumenty dotyczące zarejestrowanych transakcji, przechowywane są przez okres pięciu lat, począwszy od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokonano ostatniej rejestracji związanej z realizacją transakcji. W celu wykonania obowiązku rejestracji instytucje obowiązane dokonują identyfikacji swoich klientów w każdym przypadku złożenia dyspozycji lub zlecenia do przeprowadzenia transakcji na podstawie dokumentów przedstawionych przy złożeniu dyspozycji lub zlecenia przeprowadzenia transakcji albo przy zawieraniu umowy z klientem. Identyfikacja, obejmuje:
1. w przypadku osób fizycznych i ich przedstawicieli - ustalenie i zapisanie cech dokumentu tożsamość lub paszportu, a także imienia, nazwiska, obywatelstwa oraz adresu osoby dokonującej transakcji, a ponadto numeru PESEL w przypadku przedstawienia dowodu osobistego lub kodu kraju w przypadku przedstawienia paszportu, a w przypadku osoby, w imieniu lub na rzecz której jest dokonywana transakcja - ustalenie i zapisanie jej imienia, nazwiska oraz adresu,
2. w przypadku osób prawnych - zapisanie aktualnych danych z wyciągu z rejestru sądowego lub innego dokumentu, wskazującego nazwę (firmę), formę organizacyjną osoby prawnej, siedzibę i jej adres oraz aktualnego dokumentu, potwierdzającego umocowanie osoby przeprowadzającej transakcję do reprezentowania tej osoby prawnej, a także danych określonych w pkt 1, dotyczących osoby reprezentującej,
3. w przypadku jednostek organizacyjnych, niemających osobowości prawnej - zapisanie danych z dokumentu, wskazującego formę organizacyjną i adres jej siedziby, oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie osób przeprowadzających transakcję do reprezentowania tej jednostki, a także danych określonych w pkt 1, dotyczących osoby reprezentującej.
Możliwość kontrolowania bankowych rachunków dają także przepisy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł. Instytucje określone w tej ustawie są wręcz zobowiązane do udzielania informacji o transakcjach (między innymi banki, domy maklerskie, instytucje pieniądza elektronicznego, Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych) przekraczających równowartość kwoty 15 000 euro. Dotyczy to także sytuacji, w której dopiero szereg transakcji łącznie przekroczyło tą kwotę, lecz transakcje te są wzjemnie powiązane. Informacje tego rodzaju są przekazywane przez wymienione instytucje do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej. Kontrolowanie rachunku bankowego jest także możliwe w ramach egzekucji w administracji poprzez dokonanie zajęcia rachunku bankowego dłużnika. Organami egzekucyjnymi, które mogą prowadzić egzekucję z rachunku bankowego są Naczelnik urzędu skarbowego (w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, do zabezpieczania takich należności a także do realizacji wniosków obcych państw o udzielenie pomocy w określonym zakresie), Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ten oddział, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń), a także Dyrektor izby celnej (w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, do których egzekwowania zobowiązane są z mocy ustawy organy celne).

powrót